Usia Ibu Bapa dan Perancangan Masa Depan

Latar Belakang

Pemohon-pemohon, Encik dan Puan K, kedua-duanya berusia 72 tahun dan telah bersara pada masa permohonan mereka. Berikutan kematian tragis anak lelaki tunggal mereka akibat kanser pada tahun 2020, mereka memutuskan untuk memulakan perjalanan penyewaan rahim di California. Seorang kanak-kanak, B, dilahirkan pada Januari 2024 menggunakan sperma Encik K dan telur penderma.

Walaupun pemohon-pemohon telah memperoleh perintah pra-kelahiran California yang menamakan mereka sebagai ibu bapa sah, di bawah undang-undang United Kingdom, ibu tumpang gestasi (Puan Z) dan suaminya kekal sebagai ibu bapa sah. Pemohon-pemohon kembali ke UK bersama B pada Mac 2024 dan memohon perintah ibu bapa untuk memastikan hubungan undang-undang sepanjang hayat mereka dengannya.

Hujah-hujah Pihak-pihak

Isu undang-undang utama bukanlah sama ada pemohon-pemohon memenuhi kriteria “pintu masuk” teknikal Seksyen 54 Akta Kesuburan Manusia dan Embriologi 2008 (HFEA 2008)—yang mereka penuhi dengan mudah—tetapi sebaliknya kebajikan kanak-kanak tersebut sepanjang hayatnya.

• Pemohon-pemohon: Menghujahkan bahawa perintah ibu bapa adalah penting untuk memberikan B ketetapan, keselamatan, dan identiti undang-undang yang sepadan dengan realiti sosialnya.
• Kebimbangan Mahkamah: Mahkamah membangkitkan kebimbangan yang “jelas” berkenaan usia pemohon-pemohon. Menjelang B mencapai umur 18 tahun, kedua-dua ibu bapa akan berusia 89 tahun. Hakim berkeras untuk meneliti sama ada perancangan yang mencukupi telah dibuat bagi penjagaan B sekiranya pemohon-pemohon hilang keupayaan atau meninggal dunia sebelum beliau mencapai umur dewasa.

Keputusan Hakim

Puan Hakim Knowles memberikan perintah ibu bapa tersebut. Beliau juga secara retrospektif membenarkan kira-kira £126,424 dalam pembayaran yang melebihi perbelanjaan munasabah, mendapati ia selaras dengan rangka kerja undang-undang di California dan tidak merupakan penyalahgunaan dasar awam.

Rasional Penghakiman

Rasional mahkamah menekankan bahawa walaupun usia lanjut bukanlah halangan kepada perintah ibu bapa, ia memerlukan tahap penelitian yang lebih tinggi berkenaan perancangan masa hadapan:

• “Prisma” Kebajikan Sepanjang Hayat: Di bawah Akta Pengambilan Anak Angkat dan Kanak-kanak 2002, kebajikan kanak-kanak sepanjang hayatnya adalah pertimbangan tertinggi. Hakim memutuskan bahawa bagi ibu bapa yang lebih tua, kebajikan ini mesti dilihat melalui “prisma” yang mengambil kira kemerosotan kesihatan yang boleh dijangka dan potensi kehilangan pramatang.
• Keperluan bagi Perancangan yang Kukuh: Pada mulanya, perancangan pemohon-pemohon bagi “senario terburuk” dianggap tidak mencukupi. Walau bagaimanapun, semasa prosiding tersebut, mereka merasmikan Wasiat, Kuasa Wakil Kekal, dan amanah kewangan. Mereka juga memperoleh komitmen daripada penjaga yang lebih muda (Encik dan Puan Q, dan seorang anak saudara perempuan, P) untuk menjaga B jika diperlukan.
• Panduan Kehakiman Baharu: Hakim menambah tiga soalan baharu kepada panduan yang telah ditetapkan bagi kes-kes penyewaan rahim, memerlukan mahkamah menyiasat langkah-langkah yang diambil oleh ibu bapa yang menugaskan berkenaan perancangan estet, penjagaan masa hadapan, dan susunan kewangan sekiranya berlaku kematian atau hilang keupayaan mereka.
• Keselamatan dan Identiti: Akhirnya, hakim menyimpulkan bahawa menolak perintah tersebut akan meninggalkan B dalam “kekosongan undang-undang” dengan ibu bapa yang tidak mempunyai keinginan untuk menjaganya, manakala perintah tersebut akan memberikannya “manfaat sosial dan emosi” pengiktirafan formal.

Kesimpulan

Dalam kes K lwn Z, Mahkamah Tinggi mengesahkan bahawa usia semata-mata tidak menghilangkan kelayakan ibu bapa yang menugaskan daripada memperoleh perintah ibu bapa. Walau bagaimanapun, penghakiman ini berfungsi sebagai peringatan yang tegas bahawa pemohon-pemohon yang lebih tua atau tunggal mesti secara proaktif menangani kestabilan dan penjagaan jangka panjang kanak-kanak tersebut. Kes ini menetapkan bahawa bagi perintah ibu bapa berada dalam kepentingan terbaik seorang kanak-kanak, “susunan bagi penjagaan masa hadapan kanak-kanak itu [mesti] telah difikirkan, dirancang dan ditindaklanjuti sekiranya perkara yang paling teruk berlaku”.