Kekadaran dan Iktikad Baik

Latar Belakang

Kes ini melibatkan sepasang suami isteri British, Encik dan Puan A, yang, selepas bertahun-tahun rawatan kesuburan yang tidak berjaya di UK dan Eropah, dinasihatkan untuk meneroka penyewaan rahim (surrogacy) di India disebabkan kekurangan ibu tumpang di United Kingdom. Mereka memasuki susunan penyewaan rahim dengan sebuah klinik di New Delhi yang melibatkan dua ibu tumpang, C dan E, untuk meningkatkan peluang kelahiran yang berjaya.

Kedua-dua ibu tumpang menjadi hamil; X (seorang lelaki) dan Y (seorang perempuan) dilahirkan hanya beberapa hari selepas satu sama lain. Kanak-kanak tersebut adalah adik-beradik biologi penuh, dikandung menggunakan sperma Encik A dan penderma telur tanpa nama yang sama. Berikutan kelahiran mereka, kanak-kanak tersebut dijaga oleh Encik dan Puan A, akhirnya memperoleh pasport British dan berpindah ke UK. Ibu bapa tersebut kemudiannya memohon perintah ibu bapa di bawah Seksyen 54 Akta Kesuburan Manusia dan Embriologi 2008 (HFEA).

Hujah-hujah Pihak-pihak

Halangan undang-undang utama ialah Seksyen 54(8) HFEA 2008, yang melarang pembayaran melebihi “perbelanjaan yang dilakukan secara munasabah” melainkan dibenarkan oleh mahkamah.

• Pemohon-pemohon: Encik dan Puan A mengakui bahawa pembayaran yang dibuat—kira-kira 230,000 rupee (kira-kira £3,015) kepada setiap ibu tumpang—berkemungkinan melebihi perbelanjaan munasabah dan mengandungi unsur keuntungan. Walau bagaimanapun, mereka menghujahkan bahawa mereka telah bertindak dengan suci hati, pembayaran tersebut tidaklah begitu tidak seimbang sehingga menjadi penghinaan kepada dasar awam, dan bahawa kepentingan terbaik kanak-kanak tersebut memerlukan perintah tersebut.
• Wakil Kanak-kanak: Wakil-wakil bagi X dan Y bersetuju bahawa walaupun pembayaran tersebut bukanlah “perbelanjaan munasabah,” ia tidaklah begitu besar sehingga “menindas kehendak” ibu-ibu tumpang tersebut. Mereka menghujahkan bahawa kebajikan sepanjang hayat kanak-kanak sepatutnya menjadi tumpuan utama mahkamah.

Keputusan Hakim

Sir Nicholas Wall, Presiden Bahagian Keluarga, memberikan perintah ibu bapa bagi kedua-dua X dan Y. Beliau memberi kebenaran secara retrospektif bagi pembayaran yang dibuat kepada ibu-ibu tumpang India tersebut, menyimpulkan bahawa keperluan undang-undang bagi perintah tersebut telah dipenuhi dan bahawa hasil sedemikian adalah demi kepentingan terbaik kanak-kanak tersebut.

Rasional Penghakiman

Rasional mahkamah berpusat kepada tiga faktor utama:

1. Keutamaan Tertinggi Kebajikan: Di bawah Peraturan Kesuburan Manusia dan Embriologi (Perintah Ibu Bapa) 2010, kebajikan kanak-kanak kini adalah “pertimbangan tertinggi” sepanjang hayat mereka. Ini menandakan peralihan daripada piawaian terdahulu di mana kebajikan hanyalah “pertimbangan pertama”.
2. Dasar Awam lwn. Kepentingan Kanak-kanak: Hakim mengakui kesukaran mengimbangi larangan penyewaan rahim komersial dengan kebajikan seorang kanak-kanak yang telah pun menetap bersama sebuah keluarga. Beliau menyatakan bahawa penolakan perintah tersebut akan “menjejaskan secara serius” kebajikan kanak-kanak tersebut.
3. Kesetimbangan dan Suci Hati: Hakim mendapati Encik dan Puan A sebagai “sepenuhnya tulen dan berterus terang”. Walaupun penggunaan tepat wang tersebut oleh klinik itu tidak jelas, jumlah tersebut tidak dianggap tidak seimbang berbanding keadaan ekonomi ibu-ibu tumpang tersebut (yang bekerja sebagai pembantu rumah dan penjaga rumah).

Kesimpulan

Dalam kes Re X dan Y, Mahkamah Tinggi mengesahkan bahawa walaupun badan kehakiman mesti meneliti penyewaan rahim antarabangsa bagi tanda-tanda “membeli” kanak-kanak, kebajikan sepanjang hayat kanak-kanak itu adalah faktor yang lebih diutamakan. Dengan memberi kebenaran secara retrospektif bagi pembayaran yang melebihi perbelanjaan, mahkamah mengutamakan keselamatan undang-undang dan kestabilan hubungan kanak-kanak tersebut dengan ibu bapa yang menugaskan (intended parents) mereka.