Pengelakan "Kekosongan Perundangan"

Latar Belakang

Pemohon-pemohon, sepasang suami isteri, telah melalui perjalanan selama 16 tahun untuk menjadi ibu bapa, melibatkan 15 kitaran IVF yang tidak berjaya merentasi UK, Itali, dan Rusia. Akhirnya, mereka memasuki susunan penyewaan rahim di Moscow. Kanak-kanak tersebut, C, dikandung menggunakan sperma suami dan telur penderma Rusia tanpa nama, dan dikandung oleh seorang ibu tumpang Rusia yang berkahwin.

Pemohon-pemohon membayar yuran global sebanyak €50,000 kepada sebuah agensi Rusia. Daripada jumlah ini, ibu tumpang menerima kira-kira £4,324 bagi perbelanjaan dan £8,812 sebagai pampasan. Berikutan kelahiran C pada tahun 2012, pemohon-pemohon menjaga kanak-kanak itu di Rusia selama enam bulan sebelum kembali ke UK. Di bawah undang-undang Rusia, pemohon-pemohon diiktiraf sebagai ibu bapa sah, manakala ibu tumpang dan suaminya tidak mempunyai hak keibubapaan.

Hujah-hujah Pihak-pihak

Kes ini bergantung kepada sama ada mahkamah boleh memberikan perintah ibu bapa di bawah Seksyen 54 Akta Kesuburan Manusia dan Embriologi 2008 (HFEA 2008). Dua isu utama yang dipertikaikan ialah:

1. Pembayaran Tanpa Kebenaran: Seksyen 54(8) HFEA melarang pembayaran selain daripada “perbelanjaan yang dilakukan secara munasabah” melainkan dibenarkan oleh mahkamah. Pampasan yang dibayar kepada ibu tumpang dan keuntungan yang disimpan oleh agensi tersebut jelas melebihi ambang ini.
2. Kekurangan Keterusterangan: Pada mulanya, pemohon-pemohon memohon pasport British untuk C tanpa mendedahkan penyewaan rahim tersebut, kerana bimbang mereka tidak dapat memperoleh pasport jika kebenaran itu diketahui. Mereka hanya membetulkan ini selepas mendapatkan nasihat undang-undang pakar.

Keputusan Hakim

Puan Hakim Theis memberikan perintah ibu bapa dan secara retrospektif membenarkan pembayaran yang dibuat kepada agensi dan ibu tumpang tersebut. Mahkamah berpuas hati bahawa semua kriteria statutori lain—seperti hubungan biologi, perkahwinan pemohon-pemohon, dan domisil UK mereka—telah dipenuhi.

Rasional Penghakiman

Rasional mahkamah memberi tumpuan kepada pengimbangan dasar awam dengan kebajikan sepanjang hayat kanak-kanak tersebut:

• Kesetimbangan Pembayaran: Mahkamah mendapati pembayaran tersebut tidaklah begitu tidak seimbang sehingga menjadi “penghinaan kepada dasar awam”. Bukti menunjukkan pampasan tersebut berada dalam julat standard bagi penyewaan rahim di Rusia dan bersamaan dengan kira-kira 1–2 tahun gaji purata di wilayah tersebut. Tiada bukti bahawa kehendak ibu tumpang telah “ditindas” oleh wang tersebut.
• Suci Hati dan “Kecacatan Moral”: Walaupun kegagalan awal pemohon-pemohon untuk berterus terang dengan pihak berkuasa imigresen, hakim mendapati mereka telah bertindak dengan suci hati. Tindakan mereka dikaitkan dengan nasihat undang-undang yang ketinggalan zaman dan keinginan yang mendesak untuk membawa pulang anak mereka, bukannya percubaan untuk “membeli” bayi atau mengelakkan undang-undang perlindungan kanak-kanak.
• Mengelakkan “Kekosongan Undang-undang”: Yang paling penting, hakim menekankan bahawa tanpa perintah ibu bapa, C akan ditinggalkan dalam “kekosongan undang-undang”. Di UK, ibu tumpang dan suaminya kekal sebagai ibu bapa sah, namun mereka tidak mempunyai hubungan biologi dengan C dan tidak berniat untuk membesarkannya. Kebajikan kanak-kanak tersebut memerlukan keselamatan sepanjang hayat yang hanya dapat disediakan oleh perintah ibu bapa.

Kesimpulan

Dalam kes Re C, mahkamah menegaskan semula bahawa walaupun ia mesti berwaspada terhadap pengkomersialan penyewaan rahim, pertimbangan tertinggi adalah kebajikan sepanjang hayat kanak-kanak tersebut. Dengan membenarkan pembayaran tersebut dan memberikan perintah itu, mahkamah memastikan status undang-undang kanak-kanak tersebut mencerminkan realiti biologi dan sosialnya, memberikannya keahlian undang-undang penuh dalam keluarganya.