Penelitian terhadap Yuran Agensi Komersial

Latar Belakang

Kes ini berkenaan kanak-kanak kembar yang dilahirkan di California pada Julai 2012 kepada dua lelaki British, MP dan AH. Kanak-kanak tersebut dikandung melalui penyewaan rahim gestasi (gestational surrogacy) menggunakan telur penderma tanpa nama dan sperma kedua-dua pemohon. Susunan tersebut difasilitasi oleh sebuah organisasi komersial yang berpangkalan di California.

Walaupun ibu tumpang tersebut menerima kira-kira $17,700 semata-mata untuk perbelanjaan yang dilakukan secara munasabah (seperti kehilangan gaji dan perjalanan), pemohon-pemohon membayar $48,000 kepada agensi tersebut. Yuran agensi ini termasuk unsur keuntungan sebanyak kira-kira $21,500, merangkumi yuran kontrak dan “hadiah” yang digunakan untuk mempercepatkan proses tersebut. Walaupun pemohon-pemohon memegang keibubapaan sah di bawah undang-undang California, mereka memerlukan perintah ibu bapa di UK untuk memastikan hubungan undang-undang sepanjang hayat mereka dengan kanak-kanak tersebut.

Hujah-hujah Pihak-pihak

Isu undang-undang utama ialah Seksyen 54(8) Akta Kesuburan Manusia dan Embriologi 2008 (HFEA 2008), yang melarang pembayaran melebihi “perbelanjaan yang dilakukan secara munasabah” melainkan dibenarkan oleh mahkamah.

Walaupun undang-undang kes terdahulu memberi tumpuan terutamanya kepada pembayaran kepada ibu tumpang, mahkamah di sini perlu menentukan sama ada keuntungan komersial yang dibayar kepada agensi pihak ketiga turut termasuk dalam skop Seksyen 54(8). Pemohon-pemohon mengakui pembayaran tersebut tetapi menghujahkan bahawa mereka telah bertindak dengan suci hati dalam rangka kerja komersial yang sah di California.

Keputusan Hakim

Puan Hakim Theis memberikan perintah ibu bapa tersebut dan secara retrospektif membenarkan unsur keuntungan sebanyak $21,500 yang dibayar kepada agensi penyewaan rahim itu. Mahkamah berpuas hati bahawa semua keperluan statutori lain—termasuk hubungan biologi, hubungan berkekalan pemohon-pemohon, dan persetujuan tanpa syarat ibu tumpang tersebut—telah dipenuhi.

Rasional Penghakiman

Rasional mahkamah menetapkan beberapa prinsip utama berkenaan penyewaan rahim komersial antarabangsa:

• Penelitian Meluas ke Atas Pembayaran: Hakim memutuskan bahawa Seksyen 54(8) memerlukan mahkamah menyiasat semua pembayaran yang dibuat oleh pemohon-pemohon, termasuk pembayaran kepada organisasi komersial, bukan sekadar pembayaran kepada ibu tumpang.
• Kebajikan sebagai Pertimbangan Tertinggi: Berikutan peraturan 2010, kebajikan sepanjang hayat kanak-kanak adalah pertimbangan tertinggi, mengatasi kebimbangan dasar awam melainkan terdapat “kes penyalahgunaan yang jelas”.
• Kriteria Kebenaran: Mahkamah mendapati pembayaran tersebut dibenarkan kerana:
  
  1. Jumlah-jumlah tersebut tidaklah tidak seimbang memandangkan rangka kerja komersial yang sah di California, yang “digerakkan oleh penawaran dan permintaan”.
  2. Pemohon-pemohon bertindak dengan sepenuhnya suci hati, telus dengan pihak berkuasa, dan mendapatkan nasihat undang-undang yang betul.
  3. Ibu tumpang itu sendiri bertindak secara altruistik, tidak menerima sebarang keuntungan atau “unsur pampasan”.
• Keselamatan Undang-undang: Hakim menyimpulkan bahawa hanya perintah ibu bapa yang dapat memberikan kanak-kanak tersebut “keselamatan dan kestabilan jangka panjang” yang mereka perlukan.

Kesimpulan

Kes Re P-M mengesahkan bahawa kuasa mahkamah Inggeris untuk membenarkan pembayaran penyewaan rahim meluas kepada margin keuntungan agensi-agensi komersial. Walau bagaimanapun, dengan syarat susunan tersebut adalah sah di bidang kuasa asalnya dan pemohon-pemohon bertindak dengan integriti, mahkamah akan mengutamakan kebajikan kanak-kanak tersebut bagi memastikan mereka tidak ditinggalkan dalam “kekosongan undang-undang” berkenaan keibubapaan mereka.